Top.al is a social network offering you an opportunity tocommunicate with your friends, meet new people and find out what otherpeople think about you. For using the site log in or register!
yahoomsn blog

Jepi mëngjesit një shans tjetër

Tre persona të demoralizuar dhe me shpresë të humbur, u takuan në mënyrë të rastësishme, mbi një urë të lartë, në errërsirën e natës. Secili prej tyre e kishte humbur shpresën për shkak të problemeve. Secili, kishte zgjedhur një pozicion të caktuar dhe prisnin sa të rralloheshin kalimtarët dhe të hidheshin nga ura në ujërat e ftohtë të lumit. Kështu, do të mund ti varrosnin një herë e mirë dhimbjet, vuajtjet dhe problemet.
Teksa secili po i mbante sytë nga kalimtarët, secili prej tyre, vuri re se janë dhe dy të tjerë të cilët i tundonte ideja e hedhjes nga ura. Ishte mesnatë dhe të tre qëndronin palëvizur mbi urë. Çdo minutë që kalonte ishte shumë e vështirë. Njëri guxoi tu kërkoj që të largohen paksa, pasi nuk donte që plani i tij që kishte kushedi sa kohë që ishte vendosur, ti dështojë pikërisht në atë natë. Kur ua tha këtë, dy të tjerët iu afruan më shumë. Ata e pyetën njëriçtjetrin mbi shkakun që i kishte sjellë aty dhe secili e pranoi që ishte pikërisht dëshira për ta mbyllur jetën me aq. Pasi shkëmbyen disa fjalë, kuptuan se njëri prej tyre, ishte një djalë i ri i papunë. Kishte shumë kohë pa punë dhe borxhet e kishin zënë për fyti. Kishte muaj që s’kishte paguar qiranë e shtëpisë, as faturën e korrentit dhe të gazit. Duke mos gjetur asnjë mundësi tjetër, ai kishte vendosur ti japë fund jetës duke u vetvrarë.
I dyti, ishte një mesoburrë dhe vuante nga një sëmundje e rrezikshme. Doktorët i kishin treguar sa e rrezikshme ishte sëmundja dhe se duhej të mblidhte veten që të rezistojë. Por, kur kishte marrë vesh për ç’sëmundje bëhej fjalë, atë e kishin lënë forcat dhe vendos që të vetëvritej.
Kurse i treti, ishte një burrë i moshuar, nuk vuante as nga probleme shëndetësore dhe as nga probleme materiale. Ai ishte martuar me një grua të re në moshë, e cila e tradhtonte. Çdo natë, i nxirrte një mijë e një justifikime që të dalë e të takohej me jaranin, duke e lënë krejt të vetëm. Deri atëherë, nuk kishte guxuar ta divorcojë.
Të tre, filluan të shkëmbejnë disa fjalë me njëri-tjetrin. Ishin tre persona të cilët fati i keq i kishte grumbulluar në atë vend. Secili manifestoi solidaritet për tjetrin, edhe pse nuk njiheshin. Gjatë bisedës, ata zbuluan se kishin aftësinë ti diskutonin dhe tu qaseshin problemeve të njëri-tjetrit, nga një këndvështrim që nuk e kishte bërë asnjëherë vetë personi që kishte hallin.
Kështu, djali i papunë i tha personit të sëmurë:”Përse mundohesh të rebelohesh ndaj fatit tënd, duke i dhënë fund jetës me duart e tua? Përse nuk i jep mjekësisë shansin e duhur, që të bëjë punën e saj? A nuk sheh se çdo ditë zbulohet një medikament i ri që lufton edhe sëmundjet e pashërueshme?”
Nga ana e tij, i sëmuri i tha të moshuarit të tradhtuar:”Përse u dashka të ndëshkosh veten, për një krim që e bën jot shoqe? Ti më dukesh njeri i ekuilibruar dhe zemërbutë. Do të ishte më mirë ta divorcoje këtë grua, e cila nuk të meriton ty si bashkëshort. Mandej, shihe jetën me optimizëm, derisa të gjesh një zonjë të denjë për vete, e cila të do dhe të lumturon.”
I moshuari i tha të riut të papunë:”Si është e mundur që një i ri, kaq i fuqishëm sa je ti, ti dorëzohet demoralizimit dhe ti presë shpresat? Padyshim që ka institucione që u nevojiten të rinj punëtorë si puna jote. Shko dhe kërkoji pronarit të shtëpisë, që të presë dhe një muaj për t’ia paguar qeranë!”
Të tre, pasi i qanë hallin njëri-tjetrit dhe pasi morën këshilla të vyera nga njëri-tjetri, vendosën që ta shtyjnë vendimin makabër për ti dhënë fund jetës, qoftë dhe një ditë më tutje. Të nesërmen, do të takoheshin në të njëjtin vend dhe në të njëjtën orë. Nëse gjatë asaj dite nuk do të kishte ndryshuar asgjë, do të mund ta ekzekutonin kur të donin vendimin që kishte marrë secili.
Të nesërmen, secili prej tyre bëri çmos që ta mbante premtimin që u kishte bërë dy të tjerëve. I pari që mbërriti tek vendi, ishte i moshuari. Ai kishte fjetur një natë më parë si qengj, pas kushedi sa kohësh. Në mëngjes, ishte nisur për në punë pa barrën e stresit dhe lodhjes mendore. Ai i kishte hedhur një vështrim të shoqes dhe i kishte thënë vetes:”Turp i madh është për atë që tradhton, jo për atë që tradhtohet. Shumë shpejt do të vijë dita që të të nxjerr nga jeta ime.”
Tek ura, ai gjeti të riun e papunë duke e pritur. Ai kishte konstatuar se padroni i shtëpisë nuk ishte dhe aq i ashpër dhe i pamëshirshëm sa e kishte menduar. Ai kishte pranuar që t’ia shtyjë për një muaj pagimin e qerasë. Pasi u përshëndetën, e pyetën njëri-tjetrin për problemet e tyre dhe të dy, u shprehën se vështirësitë që kishin në jetë, nuk ishin dhe aq të mëdha sa për ti dhënë fund jetës. Veç kësaj, ata kishin parë me sy shumë njerëz që kishin probleme akoma më të vështira se ata, halle dhe mjerim pafund. Pasi shkëmbyen pak muhabet, të dy pyetën për personin e tretë, të sëmurin. Vallë çfarë kishte ndodhur me të? Përse ishte vonuar aq gjatë? Gjatë kohës që bisedonin, herë pas here hidhnin vështrimin nga dy anët e urës se mos ishte duke ardhur.
Të dy u panë në sy dhe në heshtje, u kuptuan se miku i tyre nuk do të vijë. Ka shumë mundësi që ai të jetë kthyer sërish në të njëjtën guackë të errët të një nate më parë, duke iu dorëzuar humbjes së shpresës dhe demoralizimit.
Para se të ndahen duke ndjekur secili jetën e tij, i riu e pyeti mikun e tij:”Vallë përse ti ketë dhënë fund jetës miku ynë, edhe pse u mirëkuptuam që ta shtyjmë vendimin e kobshëm?”
I moshuari, pasi u mendua pak iu përgjigj:”Sepse ai u kap fort pas errësirës së natës dhe demoralizimit. Ai nuk ia dha mëngjesit shansin për të lindur me shpresë të re.



Jepi mëngjesit një shans tjetër !!!


 
Interesting
positive votes: 2  |  negative votes: 0

Write comment:

 

© 2018 Top.al - all rights reserved.